Δέκα κομμάτια που ισορροπούν ανάμεσα στον ρεαλισμό και την αλληγορία, με κοινωνικό στίχο, ηλεκτρικές εξάρσεις και έντεχνες ευαισθησίες.
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο K-Rock Studio, με την παραγωγή και την ενορχήστρωση να φέρουν την υπογραφή του Χριστόφορου Κροκίδη, σε έναν ήχο που τιμά τις κλασικές ελληνικές ροκ ρίζες, αλλά ταυτόχρονα ακούγεται σύγχρονος, άμεσος και προσωπικός.Οι θεματικές του δίσκου αγγίζουν ζητήματα όπως η κοινωνική αποξένωση, η αλλοτρίωση, η εσωτερική πάλη του ανθρώπου και η ανάγκη για επιστροφή στο "πρωτογενές", στο αυθεντικό.
Ο «Αυστραλοπίθηκος» δεν είναι απλώς μια μεταφορά – είναι μια κραυγή, μια υπενθύμιση της εξέλιξης (ή της απουσίας της) μέσα στην εποχή της υπερπληροφόρησης και του θορύβου.
Η Λασκαρίνα Τζίτζη, με λόγο αιχμηρό και φωνή γεμάτη χρώματα, συστήνεται δυναμικά στο ελληνικό μουσικό τοπίο, αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα.
Ο «Αυστραλοπίθηκος» είναι ένας δίσκος με χαρακτήρα, πολιτική συνείδηση και μουσική συνοχή μια πρόταση που δεν περνά απαρατήρητη.
Είδος: Ελληνικό ροκ με έντεχνα στοιχεία
Παραγωγή: Χριστόφορος Κροκίδης Studio: K-Rock Studio
Αριθμός κομματιών: 10
Έπαιξαν οι μουσικοί
Μπάσο Αθανάσιος Μπούλης
Ντραμς Γρηγόρης Οικονομίδης
Κιθάρες, προγραμματισμό Χριστόφορος Κροκίδης
Στίχοι:
Το κόκκινο θυμίζει πληγές
Στίχοι: Κωνσταντίνος Ντζούνης
Μουσική: Κώστας Πολυχρονόπουλος
Tο κρασί δεν γίνεται αίμα
στις ψυχές που έχουν άδειο βλέμμα
δύο ψέματα δεν κάνουν μια αλήθεια
χέρια απλώνονται ζητιανεύουν λίγη βοήθεια,
Τα δάχτυλά μας δεν αφήνουν σημάδια
στο κορμί που αγγίζουν μόνο για χάδια,
αν μας κοιτάς από εκεί ψηλά,
ο τροχός της ζωής μας γυρίζει όλο και πιο αργά,
Στα συντρίμια απ το παρελθόν
χτίζουμε πάλι μ' άγνοια το παρόν
κρύες στάχτες ο αέρας σκορπά
κοιταζόμαστε μα ποτέ κατάματα
Με διαβάζεις σα σελίδα ανοιχτή,
έχω κάτι να κρύψω, νιώθω να ΄μαι γυμνή,
αν μας κοιτάς από εκεί ψηλά
ο τροχός της ζωής μας αρχίζει να σταματά.
Δε κρυώνω μα νιώθω μόνη
Κει που πατάω έχουν ρίξει τη σκιά τους οι φόβοι
Με τρομάζει αυτός ο κόσμος
Μα δεν θα τρέξω με γιατρεύει ο χρόνος
Μένω έκπληκτη εγώ είμαι αυτή
Κλείνω τα μάτια και το μέσα μπορεί να δει
Αν είναι για καλό ή για κακό
Θα αποφασίσουν οι άλλοι για αυτό,
Ονειρεύομαι ένα καινούργιο άυριο
που δεν θα πονάει απ΄ το χθές,
Ονειρεύομαι σε άσπρο και μαύρο,
το κόκκινο θυμίζει πληγές
Ονειρεύομαι ένα καινούργιο άυριο
που δεν θα πονάει απ΄ το χθές,
Ονειρεύομαι σε άσπρο και μαύρο,
το κόκκινο θυμίζει πληγές
Ονειρεύομαι ένα καινούργιο άυριο
που δεν θα πονάει απ΄ το χθές,
Ονειρεύομαι σε άσπρο και μαύρο,
το κόκκινο θυμίζει πληγές
